Categorie: The Originals

Titeren

Wat is dat, titeren?

Sinds dat ik titer, ben ik helemaal om. Het is een tool om per individueel dier te weten of ze ge-ent kunnen en moeten worden. Daarom titer ik al vanaf week 7, in de nestperiode en adviseer ik zeer sterk aan mijn (toekomstige) pupeigenaren om hun pups te titeren. Het ras border collie is een zeer gevoelig ras, wat door middel van (over)vaccinatie bepaalde allergische reacties kan uitlokken. Om die situatie te voorkomen, ben ik voor deze tussenoplossing, waarbij je het weet doordat je meet.

Onderstaande tekst is met toestemming overgenomen uit de fb-groep: ‘Titeren met VacciCheck’.

Als de pups geboren zijn, nemen ze met de eerste melk (de biest) die ze van hun moeder krijgen antilichamen op. Antilichamen zijn eiwitten die bescherming bieden tegen virussen, bacteriën en andere parasieten die het lichaam ziek kunnen maken. Hoeveel antilichamen ze binnen krijgen, is afhankelijk van hoeveel antilichamen de moeder heeft en hoeveel melk de pups opnemen tot ca.  de eerste 12 uur. Deze antilichamen blijven gemiddeld tussen de 6 en 12 weken aanwezig in het bloed van de pups, maar langer is ook mogelijk.

Gedurende deze periode zal deze bescherming van de pups tegen belangrijke virusziekten als parvo, hondenziekte en hepatitis afnemen en ophouden. Zolang die antilichamen in het bloed zitten, zijn niet alleen de pups beschermd, maar zal een vaccinatie ook niet aanslaan.

De reden dat we pups 3x vaccineren (6, 9 en 12 weken), is omdat we niet weten wanneer die antilichamen verdwenen zijn en we dus niet weten of een vaccinatie aan zal slaan of niet. De entstoffen die we gebruiken zijn levende entstoffen en een vaccinatie met een levende entstof is voldoende om langere tijd (lees: jaren) bescherming te geven. Dus eigenlijk slaat er van de 3 vaccinaties die ze normaliter krijgen, maar eentje aan en dan is de kans het grootst wanneer de pup dan dus geen antilichamen van de moeder meer heeft.

Nu bestaat er een test (de VacciCheck) waarbij we kunnen zien of er nog antilichamen aanwezig zijn in het bloed van de pups. Dus om onnodig vaccineren te voorkomen, kunnen we met deze test eerst kijken of er nog antilichamen zijn en pas wanneer deze verdwenen zijn, een vaccinatie geven. Dan krijgen de pups dus maar 1 vaccinatie in plaats van 3. Het mooiste is om dan ca. 4 weken na de vaccinatie te controleren of de vaccinatie inderdaad goed is aangeslagen. In het eerste jaar kunnen de antistoffen nog wel wijzigen, dus pas na een titerbepaling op 1-jarige leeftijd kan gezien worden wat het verloop in het eerste jaar is geweest en hebben ze hoogstwaarschijnlijk met 1 vaccinatie een jarenlange bescherming, waardoor er dus ook niet opnieuw gevaccineerd hoeft te worden.

In plaats van klakkeloos vaccineren laten wij dus eerst een titerbepaling doen. De uitslag daarvan staat in het paspoort, alsook wanneer de pup weer getiterd en/of gevaccineerd dient te worden. Niet alle dierenartsen doen dit en niet alle titerende artsen titeren ook pups, dus wij zullen onze pupkopers altijd een adres meegeven van een ervaren arts op het gebied van titeren van pups in hun eigen regio. Of we organiseren een gezellige terugkomdag waarbij we gelijktijdig ook laten titeren, net hoe het loopt. Sinds januari 2015 zijn de VacciCheck titerbepalingen volledig geaccepteerd en erkend door de Raad van Beheer en de WSAVA en geldig op Nederlandse shows, de meeste hondenscholen en ook bij steeds meer pensions. 

Dit beleid kost vooral in het eerste jaar even meer inzet van zowel ons alsook van de toekomstige pupeigenaren, maar indien er op het juiste moment gevaccineerd is, dan heeft de hond door een minimale belasting van het immuunsysteem het maximale bereik aan antilichamen behaald. Even voor de duidelijkheid: wij zijn absoluut niet tegen vaccineren, maar wij zijn wel tegen onnodig en/of overbodig vaccineren. Want waarom het lijfje van een jonge hond, dan wel oudere honden zo zwaar belasten als het helemaal niet nodig is? 

In de facebookgroep ‘Titeren met VacciCheck’ (https://www.facebook.com/groups/1170151009673305/) vindt u alle informatie hierover, alsmede de dierenartsen die volgens de laatste richtlijnen en inzichten titeren. U zult daar zelf zien hoelang de meeste honden beschermd zijn die anders ‘gewoon’ gevaccineerd waren geweest terwijl dat niet nodig was. Maar ook jonge honden waarbij de eigenaren ervan overtuigd waren dat hun jonge hond beschermd was omdat deze de 3 pupvaccinaties had gehad en die het hele eerste jaar dus onbeschermd waren omdat ze waren gevaccineerd terwijl ze nog over de natuurlijke antistoffen beschikten.

Het spreekt voor zich dat wij van de nieuwe eigenaren van onze pups verwachten dat zij hier positief tegenover staan en deze ingezette lijn ook zullen opvolgen. 

Voordelen titeren:

  • De pup heeft veel minder belastende vaccinaties nodig (wanneer er gevaccineerd wordt terwijl de pup nog de natuurlijke antilichamen heeft, zal de vaccinatie vrijwel zeker niet aanslaan)
  • De kans is zeer groot dat, indien op het juiste moment gevaccineerd wordt, de hond jarenlang beschermd is met slechts één vaccinatie. 
  • Het lichaam wordt niet onnodig belast door te vaccineren terwijl er nog voldoende antistoffen aanwezig zijn
  • Er is slechts 1 druppeltje bloed nodig om te kunnen testen
  • Er zijn dieren die overgevoelig (kunnen) reageren op vaccinaties. Door te titeren wordt er zo minimaal mogelijk gevaccineerd, waardoor het lichaam niet getriggerd wordt en andere problemen veroorzaakt.
  • Je weet precies hoe je hond ervoor staat en dat deze goed beschermd is.
  • Op de lange termijn, bespaar je geld.

Eventuele nadelen titeren:

  • Indien de pup nog lang over de natuurlijke antilichamen beschikt, dan zal er in het begin wat vaker getiterd moeten worden en dat kost meer geld.
  • Omdat niet alle dierenartsen met ervaring in titeren ook ervaring hebben met het titeren van pups (is anders dan volwassen honden), kan het zijn dat u daarvoor naar een andere arts moet in de regio.

Fokken

Niemand kiest ervoor dat er in een nest wat je gefokt hebt, dat daar problemen ontstaan. Je doet je best als fokker, je kijkt, je droomt en je doet.

Er zijn risico’s, dat weten velen met mij.

Het begint bij het feit dat de fokker, in dit geval ik dus, een pup koopt bij een andere fokker. En daar zit ook nog wat uitzoekwerk, qua lijnen.

Gaandeweg naarmate de pup groter en ouder wordt, let ik zelf erop dat ik bepaalde dingen wil zien, net als dat een andere fokker weer andere dingen wil zien. Deze randvoorwaarden moeten bij mij er zijn, anders maak ik de match niet.

Ik let er bijvoorbeeld op dat het karakter van de pup/jonge hond in balans is, dat het koppie ok is, maar ook het lichaam. Soms heeft dat meer tijd nodig en sommige fokkers wachten er niet op, ieder zijn keuze daarin. Alle gekozen opties verdienen respect, alhoewel je niet overal het mee eens hoeft te zijn.

Ook kijk ik of de testen, die ik terugkrijg welke uitslagen ik daarvoor terugkrijg. Een vrij/normaal terugkrijgen is superfijn, want dan maakt het niet uit wat de partner heeft. Een dragerschap terugkrijgen is ook fijn, maar dat maakt de keuzes wel wat lastiger, want de partner moet dan een vrij/normaal uitslag voor diezelfde test hebben. Een pup heeft dan 50% kans op vrij/normaal en 50% kans op dragerschap. Een lijderschap terugkrijgen wil je niet. Maar dat is ook een mogelijkheid en wat dan. Dan heb je 2 opties: 1 is dat je de hond terugtrekt uit je fokaspiraties en de andere optie een vrij/normaal geteste partner, als de zwaarte van de lijdende aandoening te overzien is. Een pup heeft dan 100% kans op dragerschap. Dit is een afweging die je als fokker en dekreu-eigenaar moet maken.

De match, daar gaat voor mij een lange zoektocht in zitten. Dagen, weken, maanden en/of jarenlang zoek ik de reuen, die mij bevallen uit. Ik maak contact met de dekreu-eigenaar en ik ga in gesprek.

Vaak genoeg krijg ik ook een nee te horen, omdat de dekreu-eigenaar het niet ziet zitten en dat mag. Ik ga daar als fokker niet bij de pakken neerzitten. Het is jammer, maar dan zoek ik verder.

Als het wel tot een overeenkomst komt, waarbij van beide kanten de randvoorwaarden duidelijk is, dan is het wachten op de loopsheid.

Ik wacht het liefst zo lang mogelijk en het is mijn keuze om niet jaarlijks een nest te hebben of om vaker een nest met 1 teef te doen. De druk die het legt op de omgeving is behoorlijk hoog, net als de druk die het op mij zelf legt…o, de zorgen!

Ik vind het leuk om af en toe een nest te doen, zoals ik er nu tegenaan kijk. Mogelijk is dat in de toekomst anders. Andere fokkers maken ook daarin andere keuzes. Ook dat is ok. De vraag naar honden is behoorlijk groot en als men op mijn fokaspiraties moet afgaan, dan kan ik daar nooit aan voldoen. Natuurlijk kan ik wel op andere gebieden wel mogelijk voldoen aan wat je graag in jouw pup ziet of hoe je wilt dat een fokker met jou omgaat als koper.

Het eerste jaar van The Originals moest ik niet denken aan vervolgnesten. Ik blokkeerde gewoon en dacht zelfs: nog een nest? Neuh, denk het niet. Ik heb heilig respect voor elke fokker, die jaarlijks of zelfs meerdere nesten per jaar hebben liggen. Toch begon het na dat ene jaar weer te kriebelen.

Toen ik alles heb uitgezocht van de lijnen: kleuren, ziektes (ook de erge, zoals epilepsie), dan ga je bekijken wat het kan worden. De dromen beginnen stukje bij beetje uit te komen, maar je moet door verschillende fases.

Het dekken, zeker als je dekreu op behoorlijke afstand woont zoals bij The Originals, moet je uitkienen. Geduldig zijn en op het juiste moment afreizen. Soms lukt het vlug en soms moet je het juiste moment afwachten dat de dekking lukt.

Niet de teef te stressvol maken bij een mogelijke dracht en zo rond de 33+ dagen een echo maken (eerder zijn de baarmoederhoornen nog niet uitgevouwen en er kunnen ook vruchtjes verdwijnen).

Bij de geboorte kan er ook het een en ander misgaan. Zo kan het zijn dat je je teef verliest of dat er een keizersnede moet worden gedaan. En geloof me, dat is niet iets wat ik snel vergeet.

En dan zijn de ukkiepukkies er: 6 pups levend, 1 overleden: The Originals have arrived.

Je doorloopt elke nestfase met ze en probeert ze de juiste hoeveelheid kansen mee te geven en je probeert toekomstige pupkopers te matchen. Ik heb na elk bezoek de pupkoper de kans gegeven om een top 3 favoriet door te geven. Ik heb zelfs alle honden van de toekomstige pupkopers (zonder mama Elena in tha house) laten kennismaken met de pups.

Met 7,5 week, kregen ze bij mij een titersessie, alsook een ogentest. Allen waren door de ogentest, alsook de titersessie. Alsook met 7 weken een gedragstest. Aan de hand van de top 3 favorieten, de gedragstest, mijn ideeën die ik over de plaatsing had, kwam mijn 1e idee tot uitvoer.

Ik hoopte dat iedereen de juiste plek had gekregen en hoewel de pupkopers eerst niet helemaal om waren maar wel blij, is uiteindelijk iedereen superblij met zijn of haar pup.

Het houdt daar echter niet op voor mij. Ik maak mij nog steeds zorgen. Ik leef mee met mijn pups en hun eigenaren. Ik ben blij als ze successen behalen en ben verdrietig als er dingen misgaan of erger.

Het is helaas uit mijn handen, want ik ben niet meer degene die totdat ik ze overgedragen heb aan de nieuwe pupkopers die de beslissingen neemt. Dat doen de pupeigenaren zelf.

Ook daar zitten dingen, waar ik niet bij machte ben of zeggenschap over heb, zoals bijvoorbeeld als ze ervoor kiezen om ander voer te voeren, de lat veel hoger leggen (dan wat ik zou doen), te vroege castratie of het vaccineren. Het heeft mij in het verleden wel wat verdriet opgeleverd, maar ik heb geen beslissingsrecht meer over ze. 

Ik moet erop vertrouwen dat iedere pupeigenaar de juiste beslissingen neemt en dat er soms stomme beslissingen tussen zitten, dat is goed mogelijk. Ik heb ten slotte zelf met mijn honden ook de nodige fouten gemaakt in het verleden, echter ik heb er wel van geleerd en nu zorg ik dat ik betere beslissingen neem.

Ik heb dit stuk geschreven, omdat ik denk dat iedereen wel een doel/droom heeft als diegene besluit om te gaan fokken. Er kunnen vele motivaties en redenen zijn waarom. Elke reden is in mijn ogen ok. Je zal nooit mij iemand zien afbranden op social media. Ik ben wel nieuwsgierig naar wat er gebeurt is en wat de motivatie is achter bepaalde keuzes, maar ik zal nooit de ander daarop beoordelen of veroordelen.

Het is niet aan mij om dat te doen.

Waar ik achtersta is dat als iemand hulp nodig heeft en ik ben in staat om de ander te helpen, ongeacht wat de ander doet, dan doe ik dat. Ik help liever en anders ben ik stil.

En als de tijd rijp ervoor is en mijn 3 lieftallige dames zijn of mijn lieftallige jonkheer er klaar voor en alles zit mee, dan zal er weer een nestje komen.

Wie komt waar?

Alle pups hebben een huisje!

Spirit Of Three blijft met 3 pups verbonden.

Hope gaat met Zorro bij Carolien + Martin wonen.

Freya gaat met Elena bij Ilse + Marcel wonen.

Niklaus wordt Nik en gaat bij Jacqueline, Gail en Roy wonen.

De andere 3 verhuizen op 6 februari naar het buitenland.

1e Nest is geboren!

2 teefjes en 4 reutjes zijn geboren!

2 laatste reutjes zijn geboren via een keizersnede!

Helaas was 1 reutje al dood. Hij zag er gaaf uit, helemaal af, echter het heeft niet zo mogen zijn!

We zijn erg gelukkig met The Originals! Er is een nieuw stuk, waar je alles kan vinden over deze melkvampieren, -hybrides en -heksjes!